<![CDATA[SMA I i Adulka ]]>

<![CDATA[SMA I i Adulka ]]> MemHT PolishPack <![CDATA[Ach co to był za ślub... Panna Młoda jak jagoda, a Kawaler...]]>

Zdjęcia klik klik
]]> <![CDATA[Niespodziewanka]]> Obiecałam relację z wesela, ale jakoś nie mogę się zebrać w sobie... Brak czasu i w ogóle jakiś zamęt mam w głowie. Jak zwykle bywa na takich imprezach było cudnie, tańce, hulańce, swawole. Ja niestety nie zrelaksowałam się do końca, ale co tam..
Dziś jednak Marcelina i Mikołaj zrobili niespodziankę Adzie.. Przywieźli swoje stroje ślubne i zrobili sesję zdjęciową z Adulką.. Ja rozczuliłam się do łez, bo przewieźli prezent dla Ady od dziadków weselną sukieneczkę – prześliczną... Ściska mnie w gardle do teraz, bo gdyby była zdrowa zapewne niosłaby obrączki, tańczyła i szalała jak jej rówieśnicy na weselu.. Boli, bardzo, ale co robić, dziś ciesze się tym dniem.

Fryzura weselna...

pokaz sukienek

]]> <![CDATA[koszmarny dzień]]> Dziś w telegraficznym skrócie...

- Ada po wynikach z wymazów dostaje dożylnie antybiotyk, znosi to dzielnie..

- Ojciec na urlopie i wiecznie go nie ma...

- Ja poległam żołądkowo, złapały mnie jakieś ataki, nie wiem co to za koszmar.. Jutro niestety już idę na radę pedagogiczną, jak nie wyląduje na pogotowiu w nocy.. ]]> <![CDATA[i to już.]]> No tak w sobotę weselicho czas tak szybko zleciał i siostra mi się wydaję za mąż.. W sumie ciężko mi, że nie mogę uczestniczyć w pełni w przygotowaniach i ich jakoś odciążyć. Bo walczymy z remontem i jesteśmy daleko od nich.. Cieszę się bardzo z nimi i przypominam sobie nasze przygotowania do ślubu i marzenia z tym związane.. Niestety życie napisało swój scenariusz - powiem Wam, że ciężko mi na sercu, więc nie pociągnę tego tematu dalej, ba jak zwykle popłaczę się i tyle będzie.

Ada średnio czekamy na posiewy, bo wydzielina po szpitalu gęstawa ,co prawda łatwo się ewakuuje, ale strach jak zwykle ogromny. Na niedomiar wszystkiego pojawiło się rozwolnienie, a to już nie przelewki. Po szpitalnym zapaleniu żołądka Adulka ciężko wszystko trawi.. Dziś odstawiliśmy leki przeciwgrzybiczne, wprowadziliśmy nowe probiotyki i czekamy. Oby noc była spokojna i jutrzejszy dzień również, bo będę skołowana na weselu. Ada zostaje w domu z naszą pielęgniarką Grażynką - boimy się jej zabrać jest jeszcze słaba po pobycie w szpitalu.. Ciężko mi się zebrać do pisania, nic nie odpoczęłam w wakacje, a już się skończyły..
]]> <![CDATA[mały kroczek..]]> Wielka radość w sercu, dziś Ada wydaje dźwięki.. W balonie rurkowym tyle samo powietrza , chyba inne ułożenie... Są to cichutkie GADUŁKI i bardzo krótkie, ale ja się popłakałam, bo brak mi dźwięczności... Ale niestety, kiedy ja odessałam przestała gadać.. Potrzeba mi takich chwili i tych małych radości...

A i dziś byłam u fryzjera, jestem "blondi" najwazniejsze, że mi się podoba i mężowi.. A za tydzień weselicho MARCELINY I MIKOŁAJA - na ludowo... ]]> <![CDATA[Brak sił]]> Nie piszę, bo nie mam sił, padam na pysk... Ada zdrowieje, a my remontujemy i niestety końca nie widać... Darek chodzi na popołudniu do pracy, a ja walczę z robotnikami.. Na szczęście jesteśmy już u siebie, wszędzie dobrzę, ale w domu najlepiej... Jednak najważnieższe, że Ada w domu i jest znacznie lepiej..
]]> <![CDATA[jest jest jest.................]]> Wczoraj Ada wróciła i przyczaja się do domu.. A my na nowo staramy się jej nauczyć, przez rurkę z balonem Adulka nie wydaje dźwięków więc uczymy się siebie od początku.. Jednak najważniejsze, że już możemy cieszyć się sobą.. Znów jesteśmy na wakacjach u dziadków na wsi, bo u nas trwa remont... Pozdrawiamy wszystkich i teraz powoli będziemy dochodzić do pełni sił, dobrze, że jeszcze miesiąc wakacji przed nami,
]]> <![CDATA[oby tak dalej...]]> Adka w dobrej formie i jak dobrze pójdzie w czwartek wychodzi do domu...Kamień spadł mi z serca, bo męczy się już tam bidulka... Na szczęście nie płacze, ale tęskni, a mnie boli serce, że nie mogę sobie z nią pogadać. Rura z balonem wszystko popsuła Ada też nie wie co się dzieje stara się wydać dźwięk i nic. Wiadomo nie był to język zrozumiały dla obcych, ale my się dogadywaliśmy. Powiem Wam, że rozłąka z Adą bardzo mnie wypala, nie mogę znaleźć sobie miejsca.. Nic nie robię, bo cały czas myślami jestem przy jej łóżeczku... Ale jeszcze tylko dwie noce...

Jednak ciężko mi dziś, bo Ada zdrowieje, a na jej sali dziś rodzice się żegnają z córeczką.. Wiem, że i kiedyś i nam przyjdzie, bo choroba Ady do tego zmierza, Smoczysko nie ubłagalnie odbiera nam złudzenia. Kiedy w nocy Ada tak słabła, modliłam się Boże jeszcze nie teraz.. Nigdy nie przygotuję się na jej odejście choć wiem, że to nieuchronne. Nie jestem pogodzona z jej chorobą, a co dopiero ze śmiecią. Zapewne wielu z Was napiszę, że nie powinnam tak pisać, ale w jej stanie nigdy nie wiem, czy to nie ostatni wspólnie spędzony dzień..
Pobyt w szpitalu znów uświadomił mi ile dzieci choruje i, że każda choroba dziecka, każda śmieć jest niesprawiedliwa. . Powiem Wam, że ja cały czas się zastanawiam jak cel jest w cierpieniu Ady.. ? Pewnie nigdy się nie dowiem, ale co ja bym dała, żeby ona była zdrowa.. I zazdroszczę każdemu zdrowego dziecka..

]]> <![CDATA[A może chora tylko w niedzielę...]]> Dziś po raz kolejny jechałam z duszą na ramieniu do szpitala.. Bałam się kolejnych złych wieści i stanu Ady, bo wczoraj była znów jakaś niewyraźna.. Ale humor jej dopisywał co i mnie pozytywnie nastawiało do życia. Ada zaczyna powoli wchłaniać jedzonko, mniej się zalewa i Akcja serducha 140 -150, oby tak dalej... Pooglądałyśmy bajeczki i teledyski poczytałam jej książeczki i podała jak kawka po 19.00... Miejmy nadzieję, że już tylko będą takie wieści i że Ada nie lubi weekendów.... Podobno mój ranny ptaszek budzi się prze 6.00 rano i dzielnie bez drzemki wytrzymuje cały dzień.. Aż strach się bać, co będzie w domu, bo mama ostatnio wstaje ok 9.00.. Pewnie będziemy chodzić spać po bajce.hahahhaha zresztą nie ważne byle tylko wszyscy w domu..
]]> <![CDATA[Doliniarsko ]]> Tkwimy nadal w szpitalu i czekamy na lepsze czasy.. Piszę, że tkwimy bo ja jakoś nie mogę się oderwać myśli od Ady i jej stanu zdrowia. Mówię Wam idzie oszaleć jeden dzień jest znakomity i obiecujący potem przychodzi załamanie i KOLPS. Musimy czekać i ją obserwować, czy trawi, czy nie gorączkuje, czy całe mnóstwo innych czynników. Nie ma co ładne mamy szpitalne wakacje.. A dziś właśnie zaczyna się czwarty tydzień szpitalny :( :(.. Wczoraj niestety znów podniosły się wskaźniki zapalne i Ada markotnieje. To też czekamy dalej, bo znów jest niespokojna i pojawiła się wysoka akcja serca.. Ja natomiast zakręcam się coraz bardziej dom szpital, szpital dom – remont, kurz, pranie ręczne bo pralki nadal brak i tak w kółko Macieju. ]]> <![CDATA[Po japońsku ]]> No i co by tu napisać... Na pewno to, że jest lepiej, stany zapalne się zmieszają, Ada wygląda znacznie lepiej i z chęcią ogląda bajki na laptopie. Niestety stan gorączkowy powyżej 38 stopni się utrzymuje i nie można go zbić. Okłady z zimne i leżenie na golaska niestety nie pomaga zbytnio.. Główną przyczyną pozostania w szpitalu, jest zapalenie błony śluzowej żołądka, no bo przecież tego jeszcze Ada nie miała w swej karcie chorób. Dziś na szczęście jest spokojna i nawet nie grymasi z powodu stanu gorączkowego..I oby z dnia na dzień były coraz lepsze wyniki... Dziękuję za wsparcie blogowe, telefoniczne, sms-owe i pozytywne myśli.. ]]> <![CDATA[ i już był w ogródku, już witał się z gąską...]]> Ach dawno nie pisałam, ale brak mi sił, a czas tak szybko ucieka. Adka od soboty jakaś niewyraźna, dziś podłączyli ją pod swój sprzęt.. I teoretycznie miała wyjść jutro, ale pojawiła się temperatura od wczoraj. A dziś, znów stan podgorączkowy i się utrzymuje, toteż czekamy, może w piątek. Ja powiem szczerze boję się jej zabrać niedoleczonej do domu. Bo lekarze daleko!!! Niby wskaźniki zapalne w normie, ale dziś usunięto jej wkłócie centralne i czekamy..

Jest wiele zmian rura z balonem, zupełnie nowy tryb wentylacji no i widać jeszcze u niej niezadowolenie w oczach do tego skakająca saturacja 92-100 i tętno 180.. Tyle bym chciała napisać, ale słowa mi się nie kleją, dopadło mnie mega zmęczenie, albo jakiś totalny leń.. Jutro napiszę co u nas dalej..

]]> <![CDATA[z dnia na dzień ]]> Stan Ady stabilizuję się z dnia na dzień, jednak większość czasu przesypia i dobrze, bo nie denerwuje się tak bardzo, gdy nas nie ma..

Dziś dla obserwacji serduszka, założono Aduli Holtera na dobę, bo trzeba wyjaśnić jej skrajne stany od 200 do 75 akcja serca..
Ja krążę między domem, pracą, a szpitalem i tylko te upały dają mi się we znaki, ale co tam ja... Te biedne upocone dzieciaczki achhhhhhh, ale dziś popadało i ochłodziło się troszkę..

Niestety znów dowiedziałam się o kolejnej dwójce dzieciz SMA I, w naszej okolicy.. Nawet mamy kolegę obok z naszym schorzeniem oj jak ciężko człowiekowi na sercu.

]]> <![CDATA[Z nowości]]> W sumie nie ma nowości, jedno co jest pewne jest lepsza osłuchowo.. MA prowadzone kompleksowe badania ma każdym polu, więc wyjdzie przebadana wzdłuż i szerz.. Ja osobiście osłabłam z tych upałów i nerwy dały o sobie znać. Nie mam sił pisać siedzieć i ciągle bym spała KOSZMAR. Ada jakoś znosi rozłąkę, ale reaguje podwyższoną akcją serca, ale wyciszona zasypia - a sen to jedno z lepszych lekarstw.
]]> <![CDATA[Pozdrowienia]]> Jeszcze gorączkowe, ale pozdrowienia Adule śle wszytskim

Ada dzielnie znosi rozłąkę, bedzie kompleksowo przebadana, łącznie z rezonansem, ECHO serduszka i wszelakie badania jakie można jej wykonac w szpitalu...Jeszcze jest słabiutka, ale Nodi już dziś ja zainteresował, wie powoli wraca... .

]]> <![CDATA[ufffffffffffffffffffff]]> Tak bym rzekła Ada w dużo lepszej formie.... Nie płacze i jest zadowolona, choć jeszcze osłabiona, ale z zainteresowaniem ogłada wszelkie sprzęty na oddziale, są zdecydowanie atrakcyjniejsze, niż mama i tata.. Mi spadł kamień z serca, bo Ada ma tu wspaniała opiekę, niestety przez balonik nie gada, ale poczekamy zobaczymy, na razie oczy jej krążą wkoło i najwspanialsze są pompy infuzyjne i kolorowe respiratory, no i odgłosy na korytarzu...tyle na dziś jutro wezmę Aparat i wstawię Wam fotki. ]]> <![CDATA[Adka w Poznaniu]]> Ada na oddziale OIOM w Poznaniu... Drogę karetką zniosła dość dobrze, gorzej ze mną, bo moja choroba lokomocyjna dała upust po 20 latach.. Chyba wysiadły mi nerwy pan kierowca musiał się zatrzymać, a jak poszłam do przysłowiowej "Rygi".. Oj koszmarnir sie czuję.. Ale nie o mnie ta opowieść... Adulka niestety jest słaba, wykończona tymi skokami saturacji w nocy. Nie chce na nas patrzec i nie ma z nią kontaktu taka padnięta. Oczy ma wlepione w jedno miejsce i chwilami lapie fazę, ale ciężko. Ada jest na oddziałowym respiratorze z nawilżaniem i ma założoną rurkę z mankietem na czas infekcji.. Dziś zostawiliśmy ją w bezpiecznym miejscu, bo czeka ją sporo badań i podrań... Teraz chwilę siedzimy u Marceliny i jedziemy do domu.. Dziękuję za wsparcie i modlitwę.., ]]> <![CDATA[czekamy]]> czekamy na decyję czy przewieź Adę na OIOM w Pozaniu, o 12.00 bedzie już coś wiadomo.. Ada słaba, ale saturacja nie spada.. Cały czas połączona jest do tlenu, a ja ryczę jednak wiem, że tam będzie bezpieczniejsza, ale przeraża mnie ta odległość.. Długo udało nam się wytrzymac bez szpitala to sukces, jednak jak każdej matce pęka mi serce.. I znów zadaje sobie to cholerne pytanie co przeoczyłam.. Jakże dziękuję za szybka reakcję naszei anestezjologa sa wspaniali ludzi na świecie.. Chyba potrzeba nam wiele wsparcia, bo brak sił..

Jedziemy na OIOM do Poznania na Szpitalną, tam Adę znają, tylko my nie bedziemy mogli zostać...Ale trzeba być dobrej myśli...
]]> <![CDATA[iiiiiiii szpital]]> Niestety upały dały się we znaki Adka w szpitalu zakleiła nam się nam maxa a co za tym idzie zapalenie płuc.. Wpiątek CRP nieskie nis szara balada i z zapaleniem.. Siedze z nią bo jesteśmy w Tomyślu, dzięku Bogu ansteziolog nasz hospicyjny przujechał w 20 min i stwierdził, że niestety nie ma na co czekać. Teraz jest po antybiotyku i zanęła choć nadal niespokojna ale wydzielina się ruszyła i schodzi.. nie pisze więcej, bo brak weny o tej godzinie.. Trzymajcie za nas kciuku i w ogóle...
]]> <![CDATA[Wywczasy]]> Ogłaszam chwilowy zastój blogowy...
1.Ada zdrowa
2.Matka chora – alergia (gardło, katar, łzy, głowa, i cała reszta )
3.Ojciec całe dnie w pracy
4.My z Adą na wsi u moich rodziców
5.Na „wywczasach” u dziadków na wsi i choć jest internet bezprzewodowy brak zasięgu). Łapie go na środku podwórka i laptopem nad głową... czyli wpisy będą kiepskie
6.Adzie nie podoba się wieś... Tyle na dziś paaa
]]> <![CDATA[Nareszcie....]]> No i minął weekend bez męża, zawsze kiedy wyjeżdża ogrania mnie nostalgia.. Teraz czekam na mężunia, bo za chwilę już będzie.. Smutno mi, było bez niego, chyba za mocno się uzależniłam od mężunia – ale czy to złe...? To chyba strach, i lęk samotności. Boję się samotnych nocy z Adą, bo nieobliczalne Smoczysko tylko czyha, aż się zagapię..
Jego wyjazdy skłaniają mnie do rozmyślań, nie zawsze dobrych, bo w samotności głupoty przychodzą do głowy.. ach maruda ze mnie...
Moja babcia mam swoje przysłowie „ Chłop w chałupie to, wrzód na d...”, ja jednak się z nim nie zgadzam. Chyba, że to się odczuwa po kilkudziesięciu latach małżeństwa.. Bardzo mi brakowało, Darka i choć to tylko trzy dni, to jak zawsze za długo. Ostatnio czekam na jakiś urlop, bo mijamy się, nie wiem co się stało jakieś fatum. Ciężko jest pracować nawet na pół etatu i ogarniać naszą jakże inną codzienność..Nie wiem, leniwa się zrobiłam, bo niezorganizowana wiem, że jestem, ale to pierwsze to juz grzech. Nie mogę się odnaleźć, chyba po tej długiej zimie i tej koszmarnej pogodzie. Ostatnio, coraz częściej zauważam, że z Darkiem musimy sobie wystarczyć za wszystkich.. On mi za przyjaciółkę, z którą się plotkuje o babskich sprawach.. A ja jemu za kumpla od męskich spraw.. No nic w sumie to fajne... ale....
Może naprawdę jesteśmy, tą jedną duszą, która rozdziela się przy urodzeniu i potem szuka swojej połowy... Może my, to te dwie powłoki identyczne pomarańczy, nie mogące żyć bez siebie. W końcu „o ironio” genetycznie cholerka jesteśmy identyczni. I oby to nigdy się nie zmieniło. ]]> <![CDATA[Słomiano!!!!]]> Wczoraj odbyła się wymiana rurki z nowym lekarzem, byłam nad wyraz spokojna, Ada też odbył się sprawnie bez nerwów. Jak do wiele zależy od nastawienia do lekarza, i podejścia lekarza do pacjenta. Po prostu komfort wymiany rurki, naprawdę czuła się bezpiecznie przy nowy m lekarzu.. Pan doktor, wprowadza zmiany w ustawianiach Adulowego respiratora i powiem szczerze, nie ma przecieków. Dziecko śpi spokojniej i więcej gada.. Może w niedługim czasie pojawi się jakieś oczywiste i zrozumiałe dla nas słowo..

Od dziś znów jestem słomianą wdową, Darek wyjechał na festiwal, a my z Adą w domu. Smutno mi, bo często z min jeździłam na takie wypady... Ach integracja, poznawanie innych ludzi taki luz. Wyobrażaliśmy sobie, że jak Adka podrośnie będzie tańczyć w zespole ludowym, śpiewać i jeździć z tatą.
Powiem Wam, marzę, że stanie się cud w postaci leku, przeszczepu, wynalazku i Ada wstanie, na własne nóżki.. Jednak badania są jeszcze daleko, daleko do odkrycia. Takie chwile uświadamiają mi, jak bardzo jesteśmy ograniczeni ze względu na sprzęty Ady.. Zazdroszczę wszystkim NORMALNOŚCI, kiedy wychodzę na balkon widzę uśmiechniętych ludzi szlak mnie trafia. Małe dzieci biegające na placu zabaw i uśmiechniętych rodziców. Ach ta NORMALNOŚĆ, jakże oczywista dla innych, a nie osiągalna rodziny z niepełnosprawnym dzieckiem.. Staramy się jak możemy, żyć zgodnie z sobą jednak ogranicza nas tak wiele.. Jednak mam nadzieję, że dzięki własnemu uporowi i sile woli się troszkę się oderwiemy.. Ale to trudne, Smoczysko z dnia na dzień niebłagalnie zjada Adulę, bez jakichkolwiek skrupuł..
Tyle się zmieniło od jej urodzin, chwilami się zastanawiam jak my to wszystko przeżyliśmy, a co przed nami wie tylko Najwyższy.. I niech będzie łaskawy dla nas w najbliższej przyszłości.. ]]> <![CDATA[Weekendowo = gorączkowo!!]]> No i czar wiosennego słońca minął jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, ale na chwilę... Jak tylko zacznę się cieszyć, to coś się wydarza., bo za pięknie nie może być.. Sobota przywitała nas stanem podgorączkowym u Ady oraz nadmiarem wydzielimy.. Zawsze tak jest gdy tylko pojawi się gorączka ja już nauczona zachowania Ady zaraz zbijam temperaturę, bo nawet 37,2 to dla niej dużo!! Sytuacja już w niedzielę była opanowana, ale niestety słoneczny weekend spędziliśmy w domu.. Jednak nie było nudno, odwiedzili nas Marta, Marcin i czteromiesięczny Michałek - Ada nadal zazdrosna o małe dzieci.. Dzięki kochani zapraszamy częściej. A my z Darkiem spragnieni rozmów i wymiany wrażeń nie tylko z sobą nie mogliśmy się nagadać z gościmy. Miło jest spotkać się z sympatyczną rodzinką. My oczywiście rozpieszczaliśmy i nosiliśmy malucha, takie z nas wariaty na małe dzieci, ale On to lubi... Zresztą obydwoje przepadamy za dziećmi w każdym wieku. Ja z racji zawodu, Darek tez ma wielki dar pozyskiwania dziecięcych uśmiechów. A Maluch bardzo towarzyski za rodzicami, po prostu słodki Ciastek.. Dziś już Adula zadowolona ogłada bajki, a w oczach pojawiła się chęć do życia. Jakoś czym Ada większa i więcej rozumie mi ciężej na sercu. Nie myślę o przyszłości, bo mnie przeraża, jak SMOCZYSKO ją zjada, ale nie będę się rozczulać nad sobą. Choć niestety rówieśnicy Ady źle na mnie działają ostatnio uświadomiłam sobie, że kiedy zaczynałam pracę w przedszkolu dostałam do grupy 2,5 latki i były takie samodzielne i tak bardzo..... Oby jutro było lepsze...No i burza u nas za oknem, ach jaka ta pogoda zmienna, potem nie ma co się dziwić, że człowieka szlak trafia!!!!!!!!!!

Sama słodycz!!!!!!!!!!!!!

]]> <![CDATA[Słonecznie na niebie i w serduchu..]]> Zmiany , zmiany i jeszcze raz zmiany..Ostatnio troszkę się u nas zmienia pod względem opieki lekarskiej Adulki.. Dzięki Weronice mamie Julki chorej na SMAI, która jak Ada jest pod opieką Wielkopolskiego Hospicjum dla Dzieci, mamy nowego anestezjologa!! Weronika dzięki !! To dla nas wielka, wielka zmiana na pozytywne. Pan doktor przemiły człowiek doświadczony w wentylacji domowej dzieci.. Jak się okazało ma pod swoją opieką już dwie dziewczynki z SMAI, Adula będzie trzecia.. Powiem Wam, że kamień spadł mi z serca po pierwszej jego wizycie...Ada ma zmienione ustawiania w respiratorze, jest na nich spokojniejsza i weselsza. Ma zdecydowanie mnie przecieków w nocy co najważniejsze gadulstwo nie zniknęło..Można zmienić ustawienia w domowych warunkach, tak by było korzystne dla dziecka....Będziemy się z Panem doktorem spotykać raz w miesiącu, no dobre i to... No i zostaje z nami nasza fantastyczna pani doktor pediatra, dzięki której Ada jest w tak dobrym stanie. We wtorek dzięki właśnie niej Adzie przeprowadzono, badania ECHO, EKG, i prześwietlenie płuc i są jak na jej stan dobre. Więc i u nas zaświeciło słoneczko nie tylko na dworze, ale i w sercu...
]]> <![CDATA[Dzień Dziecka]]> Czego życzyć Dziecku w Dniu Dziecka:
czarnych kotów na białych przypieckach,
burych kotów -
a może i białych...
byle były
i byle mruczały.

Życzę także Ci dużych okien
ze słonecznym, zielonym widokiem
a nad oknem - gałęzi kasztana
żeby kos miał gdzie śpiewać od rana.

Życzę rzeki i piasku przy rzece
na wspaniałe, piaskowe fortece.
I poziomek w leśnych kotlinach
drzew, na które dobrze się wspinać.

Życzę także Ci koca, nie-koca,
który sny Tobie przynosi po nocach
taki koc spełnia wszystkie życzenia:
to się w okręt, to w wyspę przemienia...
bywa też latającym dywanem
by się znowu stać kocem nad ranem.

I co jeszcze?
Już chyba niewiele:
śmiechu w domu
i lodów w niedzielę
i przyjaciół najlepszych na świecie
i wszystkiego, wszystkiego, co chcesz.

Wszykim Dzieciom i tym dużym i tym małym moc życzeń! A szczególnie dla Wszytkich naszych blogowych przyjaciół...
]]> <![CDATA[Muchomania........]]> Tak jak ptaki powracają z z ciepłych krajów, tak do naszego domu powróciły much.. Jednak ku uciesze naszej córki... Zapewne wyda się ta Wam dziwne Ada domaga się tych potworów bzzzzyczących i latających w kółko.. Codziennie rano domaga się otwarcia balkonu, potrafi nawet krzyknąć po swojemu. Nie wiem co fascynującego jest w tych stworzeniach, ale Ada zapatrzone w nie jak w obrazek... Chyba nigdy nie zrozumiem mojego dziecka.
Coś o komunikacji Pani logopeda wprowadziła masaże wewnątrz buziaka i będzie przychodzić do nas dwa razy w tygodniu, co nas bardzo cieszy. Adzie drgnęła dolna warga, niewiele jednak ale przy jej schodzeniu to nie lada wyczyn. Co do konkretnych słów nie ma ich, są dźwięki dość często wypowiadane.. Niektóre coś oznaczają, ale czy to tylko nasza rodzicielska miłość pozwala, dopowiedzieć sobie ich znaczenie.. Jednak gadulstwo jakieś jest i to nas cieszy, że Ada nie jest bezdźwięczna. Myślę, że z czasem coś małe słówka uda się wypracować. Jednak mięśnie twarzy są bardzo słabiutkie...
Teraz pozostaje nam obserwować muchy – może Ada MUCHA toa będzie Adulowe pierwsze słowo.. ]]> <![CDATA[Mamom....]]>

Ona mi pierwsza pokazała księżyc
i pierwszy śnieg na świerkach,
i pierwszy deszcz.
Byłem wtedy mały jak muszelka,
a czarna suknia matki szumiała jak Morze Czarne.

Noc.
Dopala się nafta w lampce.
Lamentuje nad uchem komar.
Może to ty, matko, na niebie
jesteś tymi gwiazdami kilkoma ?

Albo na jeziorze żaglem białym ?
Albo falą w brzegi pochyłe ?
Może twoje dłonie posypały
mój manuskrypt gwiaździstym pyłem ?

Konstatnty Ildefons Gałczyński

Wszystkim Mamom, ża ich wyjątkowe serce.. Szczególnie dla mojej dziękuję Mamo, że jesteś!!!
I troszkę egoistycznie, mam dla siebie skryte marzenie, skrywane głęboko w sercu. Mam nadzieję, że kiedyś usłyszę MAMO w Adulkowym słowniku lub jakiegoś innego Skraba... ach marzenia.. Jednak jakie nudne i smutne byłoby życie bez marzeń... W moim pogmatwanym życiu chyba tylko one choć szalone i trwajace chwilę, są odskocznią..

]]> <![CDATA[hmmm, co można hodować na balkonie..]]> To chyba z mojego lenistwa, roztrzepania, a może zmian, jakie nas czekają jednak o nich kiedy indziej. Jednak achhh
Ale właśnie to wyrosło w naszej balkonowej donicy, nie komentuje tego, bo sama nie wiem czy śmiać się czy płakać... Jednak wstawiam to zdjęcie ku rozweseleniu czytelników, pokrzywy nawet na 2-gim piętrze potrafią rośnąć. I dodam nie potrzeba ich pielęgnować, o podlewniu nie wspomnę... Szkoda, że nie kwitną!!!!!!

hahahhahahahah

]]> <![CDATA[Dożwianie, listonosz, złodzieje i zimny maj, ]]> Och i znów jestem bardzo niesłowna. Jakoś przez tą straszną i brzydką pogodę nie mam sił pisać... A do tego nudzimy się jak MOPSY, a mi brak motywacji do życia..Co powoduję bardzo napiętą atmosferę w naszym domu, chwilami mogłabym pozabijać wszystkich, nawet listonosza. Choć było za co, bo chciał wejść na drugie piętro, nie wiem czy z lenistwa ach nie wiem. Jednym słowem wpienił mnie na MAXA, karząc mi zejść na dół. Wszedł na górę, ale nie omieszkał skomentować, że tych paczek do nas ma już dość. Zastanawiałam się czy mu Ady nie pokazać, ale stwierdziłam, że nie będę zniżała się do jego poziomu. A paczki będą dalej, więc zapewne czeka mnie kolejna potyczka słowna z panem L...Kiedyś mi zwrócił uwagę, że otwieram drzwi dopiero po piątym czy szóstym sygnale domofonu, a Ada miała inhalację czy ją odsysałam, nie pamiętam już, ale doprowadza mnie do WUKANICZNEJ złości. Jak pojawią się kolejne pyły nad Polską to moja sprawka!!!!!
Znów nam z szabrowali samochody, ja nie mam obudowy i urwane lustro, Darek kołpaków i lustra, dodam to kolejny raz w tym roku. Po prostu opadają
Ostatnio mieliśmy wizytę z Pana doktora z programu żywieniowego, który był bardzo zadowolony z osiągów wagowych Ady. Ja jestem bardzo zadowolona z włączenia Ady to NUTRIMEDU według mnie to bardzo solidna i jak najbardziej nam pomocna instytucja. Czego nie mogę powiedzieć o innych, ale nie będę się denerwować. Przemilczę, bo chwilami krew mnie zalewa obserwując ten zapyziały system. Wracam do meritum sprawy, bo jak zwykle zejdę na drugi plan, (listonosz na jeden raz wystarczy). Pobrano krew Aduli, co jak zwykle trwało bardzo długo, jednak Pani pielęgniarka z NUTRIMEDU to profesjonalistka.. Och gdybym ja zamiast córuni mogła oddać krew było by znacznie łatwiej i szybciej. Biedula znów się wycierpiała, a ja odchorowałam to wieczorem, bo przy pielęgniarce starałam się trzymać fason. Na szczęście udało się, wyniki OK, tylko znów POTAS obniżony. Doktor na wspominanej wizycie zaproponował bardziej kaloryczną odżywkę dla Adki. NURRINI ENERGY MULTI FIBRE, to, 1,5 kcal/ml. W codziennej diecie Ady znajduje się jak na razie 280 ml. Preparat jest znacznie bardziej wzbogacony mikroelementy,w tym w Potas, za dwa tyg sprawdzimy na jakim poziomie on utrzymuje się..
Kochani życzę i sobie i Wam ciepła, zawsze marzyłam o grillowaniu na swoje imieniny, ale ostatnio ciągle pada. A Eweliny tylko dwa razy do roku...
]]> <![CDATA[Zwyczajny dzień]]> W deszczowe, marudne majowe dni wymyślamy sobie zabawy, by jakoś przetrwać. Znaczy ja wymyślam, a Ada często patrzy na mnie jak na idiotkę „co ta matka znów wyczynia” .. Ale ze wszystkich sił chcę, by jej życie, nie ograniczyło się tylko do telewizji, bo ten wynalazek techniki jest dla nie wszystkim.
Oto zdjęcia z DNIA KSIĘŻNICZKI wiem wiem niestety korona tylko papierowa, ale kupi się łądniejszą to byłą koncepcja chwili..

]]>